Leve(n) is hier een werkwoordsvorm die de aanvoegende wijs (oftewel conjunctief) wordt genoemd. In deze zin drukte de aanvoegende wijs oorspronkelijk een wens uit: ‘Mogen de kinderen lang leven!’, ‘Ik hoop dat ze lang zullen leven!’

Een van de basisregels in de grammatica is dat als het onderwerp een meervoud is (zoals hier de kinderen), ook de persoonsvorm in het meervoud moet staan (leven). Deze regel geldt ook als de persoonsvorm een aanvoegende wijs is. Dat pleit voor Leven de kinderen!

De aanvoegende wijs is echter bijna uit het hedendaagse Nederlands verdwenen. Daardoor ontstaat de neiging een vorm als leve als onveranderlijk element ter inleiding van een wens te gebruiken – we zijn niet meer vertrouwd met het vervoegen van de aanvoegende wijs. (Lang) leve wordt kennelijk steeds meer gezien als een soort vaste formule die iets als ‘hoera voor ...’ betekent. (Lang) leve is zo bezien ook in Lang leve de kinderen! goed mogelijk. Lang leven de kinderen! is eveneens juist, maar zal op veel mensen wat vreemd overkomen. 

Toch nog een vraag?

Onze taaladviseurs staan elke werkdag voor je klaar. Neem contact op via

Bel 085 00 28 428 van 9.30 tot 12.00 uur (op donderdag tot 11.00 uur) en van 13.30 tot 16.00 uur Bel 085 00 28 428 van 9.30 tot 12.00 uur (op donderdag tot 11.00 uur) en van 13.30 tot 16.00 uur

(gebruikelijke belkosten, geen extra kosten)

Of stel je vraag via social media of per mail