Wat is goed: ‘Ik, die heel actief ben’ of ‘Ik, die heel actief is’?

In de zin ‘Ik, die heel actief ben, neem ook geregeld rust’ is die heel actief ben een bijzin. Deze bijzin heeft als onderwerp die. Die is een betrekkelijk voornaamwoord.

Omdat die terugverwijst naar ik, dat een eerste persoon enkelvoud is, moet de persoonsvorm ook passen bij de eerste persoon enkelvoud. Daarom is ben juist. Het hangt er dus vanaf waar die naar terugverwijst. Nog een paar voorbeelden:

• Zelfs ik, die alles meestal goed vind, heb nu een bezwaar. (Hier verwijst die naar ik, een eerste persoon enkelvoud. Daarom is vind goed - de persoonsvorm van de eerste persoon.)
• Hoe kun jij, die dat boek niet gelezen hebt, weten dat het een stom boek is? (Hier verwijst die naar jij, een tweede persoon enkelvoud. Daarom is hebt goed - de persoonsvorm van de tweede persoon.)
• En toen beweerde zij, die nooit bij die vergaderingen aanwezig is, precies te weten hoe het was gegaan. (Hier verwijst die naar zij, een derde persoon enkelvoud. Daarom is is goed - de persoonsvorm van de derde persoon.)

Zulke zinnen komen niet vaak voor. Veel gebruikelijker zijn zinnen als:

• Ik ben iemand die heel actief is, maar ik neem ook geregeld rust.
• Ik ben weliswaar heel actief, maar ik neem ook geregeld rust.
• Jij hebt dat boek niet eens gelezen, dus hoe kun je dan weten dat het stom is?

Ik ben het die ... is

Een zin als ‘Ik ben het die nu aan zet is’, zit anders in elkaar. In deze zin is de derde persoon is goed. Dat komt onder meer doordat er nu ik ben het staat. Meer informatie over dit soort zinnen staat op de pagina over ‘Ik ben het die dit onzin vindt.’