Waarom is het basketbalde met één l en baseballde met dubbel l?
 

Dat komt door de uitspraak. Omdat we baseballen nog helemaal 'op z'n Engels' uitspreken, blijft de ll in de vervoeging staan.

Basketballen en baseballen zijn afgeleid van de Engelse werkwoorden to basketball en to baseball, beide eindigend op een dubbele l. In het Nederlands is zo'n dubbele l meestal niet nodig; we vervoegen basketballen dan ook net zo als knallen: basketballen - basketbalde - gebasketbald, knallen - knalde - geknald. Het woord is kortom helemaal vernederlandst, net als grillen.

Woorden die nog duidelijk op z'n Engels uitgesproken worden, kunnen die dubbele medeklinker niet missen. Baseballen klinkt niet als [beesballen] maar ongeveer als [beesbollen]. De vervoeging is baseballen - baseballde - gebaseballd. Zo houdt ook paintballen doorgaans zijn dubbele l, en passen ('doorgeven, doorspelen', met een lange [a]-klank) zijn dubbele s: passte - gepasst.

Er is een vrij grote middencategorie van woorden die wel min of meer vernederlandst zijn maar waarbij veel mensen nog behoefte hebben aan het Engelse woordbeeld met de dubbele medeklinker, zoals crossen, stressen en yellen. In het Groene Boekje worden de vervoegingen helemaal vernederlandst (crost, gestrest, yelde), maar van het Witte Boekje mag daarnaast ook voor de dubbele medeklinker gekozen worden (crosst, gestresst, yellde). Zie daarvoor het advies over grillen.