Wat is er mis met als muzikant zijnde in een zin als deze: 'Als muzikant zijnde kan ik dit wel waarderen'?

Als muzikant zijnde wordt wel gezien als een contaminatie (verhaspeling) van twee constructies: als muzikant en muzikant zijnde. Omdat die laatste formulering in modern Nederlands erg ouderwets overkomt, kun je volgens de taaladviesboeken het best zeggen: 'Als muzikant kan ik dit wel waarderen.'

Van Dale (2015) geeft bij als de betekenisomschrijving 'in de hoedanigheid van, in de functie van -, dat zijnde'. Als heeft volgens Van Dale "een verklarende nuance" in een zin als "Zij werd, als oudste in jaren, tijdelijk met het voorzitterschap belast." Als betekent dan zoveel als '(en wel) omdat'. Uitgaande van deze betekenisomschrijving zou zijnde in als zijnde altijd overbodig zijn. Van Dale geeft wel enkele voorbeelden met als zijnde, zoals "Hij werd uitgenodigd als zijnde een verre neef", maar vermeldt daar de kwalificaties "informeel" en "contaminatie" bij.

Toch voegt het woord zijnde in zo'n geval wel iets toe. 'Hij werd uitgenodigd als zijnde een verre neef' betekent duidelijk 'Hij werd uitgenodigd, en wel omdat hij een verre neef is.' In 'Hij werd uitgenodigd als een verre neef' komt minder goed naar voren dat het 'verre neef zijn' de reden voor de uitnodiging is. In de (informele) spreektaal kan als zijnde dus wel worden gebruikt. Op schrift kan het best voor een andere formulering worden gekozen. Bijvoorbeeld: 'Hij werd uitgenodigd omdat hij een verre neef is.'