Oorspronkelijk is Oekraïne een streeknaam. Streeknamen komen soms mét en soms zónder lidwoord voor. Bijvoorbeeld:

  • de Veluwe; de Betuwe; de Achterhoek; de Provence; de Eifel
  • Twente; Lapland; Toscane

Oekraïne hoort van oudsher bij de eerste groep: de Oekraïne was het gebruikelijkst. Toen (de) Oekraïne in 1991 een onafhankelijk land werd, werd de streeknaam de aanduiding voor het land. Omdat landnamen meestal géén lidwoord hebben, kwam Oekraïne in gebruik.

Er zijn meer gevallen van streken die landen zijn geworden. Zo spreken we niet meer over de Libanon, de Sudan en de Congo, maar over Libanon, Sudan en Congo.

Hoewel het lidwoordloze Oekraïne inmiddels de overhand heeft gekregen, zijn er nog steeds mensen die de Oekraïne zeggen. Om recht te doen aan de onafhankelijke status van het land, heeft de aanduiding Oekraïne de voorkeur.

Spelling van Oekraïne

In Oekraïne hoort een trema te staan. Het trema op de i geeft namelijk aan dat daar een nieuwe lettergreep begint: je zegt ‘oe-kraa-ie-nuh’. Oekraine (zonder trema) kun je verkeerd uitspreken, met een ai, zoals in Thailand en balalaika.

Oekraïners en Oekraïens

Inwoners van Oekraïne zijn Oekraïners. Het bijvoeglijk naamwoord is Oekraïens, met ie in de laatste lettergreep. Ook de taal heet Oekraïens.