Is de iemand goed? Bijvoorbeeld in een zin als ‘Wil de iemand die deze rommel hier heeft neergezet deze misschien ook weer opruimen?’
 

Veel taalgebruikers vinden de iemand lelijk en vaak zelfs ‘fout’. ‘Wil degene die deze rommel hier heeft neergezet deze misschien ook weer opruimen?’ is een stuk beter. ‘Wil het individu dat / de persoon die deze rommel hier heeft neergezet ...’ is bijvoorbeeld ook mogelijk.

Iemand is geen zelfstandig naamwoord. Daarom is het vreemd om er het lidwoord de voor te zetten. Wél mogelijk zijn:

  • Er was een zeker iemand aan de deur met een pakje voor de buren.
  • Mijn nieuwe collega is een vrolijk iemand.
  • Een ondernemend iemand als jij heeft vast een afwisselend leven.

In deze zinnen staat vóór iemand het onbepaalde lidwoord een met daarachter een bijvoeglijk naamwoord (zeker, vrolijk, ondernemend). Dan bestaat er geen bezwaar tegen om het tóch als een zelfstandig naamwoord te behandelen. (Iemand is eigenlijk een onbepaald voornaamwoord.)

Een iemand

In de praktijk komt ook een iemand geregeld voor:

  • Freek is op zoek naar een iemand die zijn kinderen op maandag naar school brengt.
  • Mijn eerste partijtje was tegen een iemand die heel vaak in het net serveerde. 

In deze zinnen kan een het best worden weggelaten.

Eén iemand

Nog gebruikelijker zijn zinnen met één iemand, zoals:

  • Hij mag één iemand kiezen die hem helpt.
  • In zo’n groep is er altijd wel één iemand die het beter weet.

Eén iemand kun je hier vervangen door één persoon, één klasgenoot, één collega, één leerling, enz. In de spreektaal en de informele schrijftaal is één iemand heel gewoon.