China is uiteraard met een hoofdletter, maar krijgen Chinees en Chinezen die hoofdletter ook?

Afleidingen van de landnaam China krijgen in principe een hoofdletter: ‘In China spreken de Chinezen Chinees.’ Het werkwoord chinezen is met een kleine letter.

Officieel is de chinees in de betekenis ‘het Chinese restaurant’ met een kleine letter. In onze eigen Spellingwijzer Onze Taal is ook de hoofdletter opgenomen: iets afhalen bij de Chinees vinden wij ook goed.

Afleidingen van de aardrijkskundige naam

Aardrijkskundige namen én afleidingen daarvan krijgen in principe een hoofdletter; zie daarvoor ons advies over Franse kaas. Dat geldt ook voor afleidingen van China in gevallen als de volgende:

  • Het Chinees is een moeilijke taal.
  • Wij komen vaak in een Chinees restaurant.
  • Papiergeld is een Chinese uitvinding.
  • Zij was de eerste Chinese in de ruimte.
  • Haar naaste collega’s zijn Chinezen.

Het werkwoord chinezen

Van China is ook het werkwoord chinezen afgeleid, vooral bekend in de betekenis ‘bij een Chinees restaurant eten’. De ‘hoofdletterregel’ legt het hier af tegen een andere algemene regel, namelijk dat werkwoorden altijd een kleine letter krijgen (vergelijk ook sonjabakkeren en wiiën). Dat ziet er beter uit en het is vooral makkelijker voor het maken van voltooide deelwoorden als gesonjabakkerd en gechineesd. Een paar voorbeelden:

  • Zondag gaan we chinezen in Lelystad.
  • De buurman chineest het liefst thuis uit witte plastic bakken.
  • Op onze bruiloft hebben zeventig mensen heerlijk gechineesd.

Eten bij de Chinees/chinees

En dan is er nog de kwestie de chinees / de Chinees: officieel is de chinees, net als de griek en de italiaan, met een kleine letter in de restaurantbetekenis. De Spellingwijzer Onze Taal geeft in die gevallen ook de hoofdletter als optie, vooral omdat je anders ook de koreaan, de indiërde thai en de eritreeër zou moeten schrijven, wat er vreemd uitziet.