Print deze pagina

Per se / persé

Wat is de juiste spelling: per se of persé?

Per se, in twee woorden en zonder accent aigu, is de spelling die bij de taal van oorsprong aansluit (het Latijn). Het betekent letterlijk 'op zichzelf'. Deze vorm staat in alle spellinggidsen en woordenboeken. Enkele voorbeeldzinnen:

  • Sandra wilde per se om zes uur vertrekken. (per se = 'beslist')
  • Van mij hoefde dat niet per se. (per se = 'noodzakelijkerwijs')
  • Eén glaasje wijn per dag is per se niet slecht voor de gezondheid. (per se = 'op zichzelf beschouwd'; in deze betekenis komt per se niet zo vaak meer voor)

Naast per se vermeldt het Witte Boekje (2006) ook de vernederlandste vorm persé. Deze vorm komt vaak voor, omdat de Latijnse herkomst van per se (met de uitspraak [pèr see]) bij veel mensen onbekend is. Volgens ons is er weinig bezwaar tegen deze vernederlandste vorm. De officiële spelling keurt alleen per se goed, maar in de Technische Handleiding, het basisdocument van de officiële spelling, staat wel: "Het aan het Latijn ontleende per se wordt vaak gespeld als persé, wat illustreert dat het in die vorm door een groot deel van de taalgemeenschap als een aanvaardbare of zelfs gewenste aanpassing wordt ervaren. Het is denkbaar dat deze spelwijze op termijn als nevenvorm de status van officiële spelling verwerft, of zelfs de oorspronkelijke vorm vervangt." De officiële spelling zet de deur dus op een kier voor persé.

Ook in acné (eigenlijk acne), avé (eigenlijk ave), facsimilé (eigenlijk facsimile), een pré (eigenlijk een pre) en in spé (eigenlijk in spe) kan het accent aigu de uitspraak verduidelijken, en kan het volgens het Witte Boekje gerust gebruikt worden. In het Groene Boekje (2005) en Van Dale (2005) krijgen deze woorden (vooralsnog) geen accent.

Verwante adviezen

Trefwoorden

terug
voorjaarsbanner

banner ITV

taalkalender