Hoe spreek je het jaartal 2026 uit?

‘Negentienhonderdveertig’ wordt ‘negentien-veertig’

Jaartallen tot 2000, zoals 1940 en 1998, spreek je vaak verkort uit. Je zegt dus ‘negentien-veertig’ in plaats van ‘negentienhonderdveertig’, en ‘negentien-achtennegentig’ in plaats van ‘negentienhonderdachtennegentig’. Deze verkorte vormen zijn heel gebruikelijk, maar je kunt het woord ‘honderd’ er altijd aan toevoegen of bij denken.

‘Tweeduizend zesentwintig’

Sinds 2001 gebruiken we zelden meer verkorte vormen. We spreken meestal voluit van ‘tweeduizend één’, ‘tweeduizend twee’ en dus ook: ‘tweeduizend zesentwintig’.

In de eerste jaren van deze eeuw was het volledig uitspreken van de jaartallen vanzelfsprekend: ‘tweeduizend één’ is niet zo lang. Bovendien kun je het ook moeilijk verkorten tot ‘twee-één’: het zou helemaal niet zo duidelijk zijn dat je het over een jaartal hebt (en welk jaartal je dan precies bedoelt).

Inmiddels zijn we gewend om álle jaartallen in de eenentwintigste eeuw uit te spreken met ‘tweeduizend’, ook al is ‘tweeduizend zesentwintig’ best lang. Misschien speelt er mee dat we bij alle andere jaartallen het woord ‘honderd’ weglaten, maar in ‘tweeduizend zesentwintig’ zit het woord ‘honderd’ niet. De verkorte vorm ‘twee-zesentwintig’ (zonder ‘duizend’) zou in theorie best kunnen, maar die is toch niet in gebruik – mogelijk omdat je dat als 226 zou interpreteren.

‘Twintig-zesentwintig’

In plaats van 2026 te verkorten tot ‘twee-zesentwintig’, kun je het ook uitspreken als ‘twintig-zesentwintig’. Die uitspraak komt ook af en toe voor. Mogelijk is dat deels onder invloed van het Engels. In het Engels is het namelijk heel gewoon om een jaartal als 2026 uit te spreken als ‘twenty-twenty-six’. Maar het is ook goed mogelijk dat het systeem waarbij begonnen werd met ‘achttien’ en ‘negentien’, nu ook in het Nederlands wordt voortgezet met ‘twintig’ – onafhankelijk van het Engels. Alle getallen vanaf 2010 kun je op die manier uitspreken, met ‘twintig’ aan het begin.