‘Nederlandse vrouwen zijn de langste(n) van de wereld’: is langste of langsten hier goed? 

Taalkundig gezien zijn er twee mogelijkheden:

• Met ‘Nederlandse vrouwen zijn de langste van de wereld’ verwijs je met langste naar vrouwen. Je zegt dan dat Nederlandse vrouwen de langste vróúwen van de wereld zijn.
• In ‘Nederlandse vrouwen zijn de langsten van de wereld’ verwijst langsten nergens naar: het betekent ‘langste personen in het algemeen’. Je zegt dan dat Nederlandse vrouwen de langste persónen van de wereld zijn (en dat ze dus ook langer zijn dan alle mannen).

Het ligt het meest voor de hand om aan te nemen dat het hier om de langste vróúwen van de wereld gaat. Dat pleit dus voor langste.

Langste: bijvoeglijk gebruik (geen meervouds-n)

Een bijvoeglijk naamwoord (zoals lang) dat betrekking heeft op personen krijgt geen n als het bijvoeglijk gebruikt is. Van bijvoeglijk gebruik is sprake als achter het bijvoeglijk naamwoord een zelfstandig naamwoord uit dezelfde zin of de voorafgaande zin in te vullen is. Dat is in bovenstaande zin mogelijk: ‘Nederlandse vrouwen zijn de langste vrouwen van de wereld’ is een goede zin. Meer voorbeelden: 

• De Belgische voetballers van de gouden generatie behoorden tot de beste van de wereld.
• Alle leerlingen zijn goed bezig, maar zij is echt een van de betere in wiskunde.

Langsten: zelfstandig gebruik (met meervouds-n)

Als je achter het bijvoeglijk naamwoord geen zelfstandig naamwoord uit dezelfde context kunt invullen (of althans niet zonder dat de betekenis verandert), is er sprake van zelfstandig gebruik. In dat geval kun je meestal wel het algemene woord mensen of personen invullen. Dat kun je zelfs vaak gebruiken als een ezelsbruggetje om te bepalen of je een n moet schrijven of niet. In de voorbeeldzin van hierboven zou dat worden: ‘Nederlandse vrouwen zijn de langste mensen/personen van de wereld.’ Meer voorbeelden:

• Kevin De Bruyne was een van besten van de wereld.
• Zij is echt een van de beteren als het gaat om de exacte vakken.

Sommige(n), andere(n), enkele(n), weinige(n), alle(n), beide(n)

Ook woorden als sommige(n), andere(n), alle(n) en beide(n) kunnen een meervouds-n krijgen als je ermee naar personen verwijst.