Wat is goed: de blijk van waardering of het blijk van waardering?
Het is allebei goed, maar de blijk is wel gebruikelijker dan het blijk.
Een blijk van waardering betekent ‘een uiting van waardering’. Je komt het vaak tegen in zinnen als ‘Als blijk van waardering geven we je graag dit cadeau.’
Volgens de woordenboeken kan blijk zowel een de- als een het-woord zijn. De blijk en het blijk zijn dus allebei goed. Wel is de blijk een stuk gebruikelijker. Als je wilt aansluiten bij het hedendaagse taalgebruik, ligt het dus het meest voor de hand de blijk te gebruiken in een zin als ‘De blijk van waardering deed de medewerkers goed.’
Mooi/mooie blijk, die/dat blijk
De keuze voor de blijk dan wel het blijk heeft ook gevolgen voor de vorm van de bijvoeglijke naamwoorden en de voornaamwoorden die je gebruikt. Bij de blijk past bijvoorbeeld mooie (altijd mét -e), die en deze. Als je kiest voor het blijk, zijn een/zo’n mooi blijk (zonder -e), dat en dit juist. Bijvoorbeeld:
- Het was een mooie blijk van waardering, die mij zelfs ontroerde. (de blijk)
- Het was een mooi blijk van waardering, dat mij zelfs ontroerde. (het blijk)
- Hartelijk dank voor deze blijk van waardering. (de blijk)
- Hartelijk dank voor dit blijk van waardering. (het blijk)
- Hij toonde geen enkele blijk van herkenning. (de blijk)
- Hij toonde geen enkel blijk van herkenning. (het blijk)
Op het tabblad ‘Voorbeelden’ vind je meer zinnen met blijk als de-woord of juist als het-woord. Op het tabblad ‘Achtergrond’ lees je iets meer over hoe het woordgeslacht van blijk in de loop der tijd is veranderd.
Blij met deze uitleg?
Met een donatie van € 5 steun je Onze Taal. Bedankt!
Hieronder staan voorbeelden met het woord blijk. In de linkerkolom staan voorbeelden waarin blijk een de-woord is. In de rechterkolom zie je voorbeelden waarin blijk een het-woord is. De voorbeelden in de linkerkolom zijn het gebruikelijkst.
|
de blijk |
het blijk |
|
die blijk van waardering |
dat blijk van waardering |
|
deze blijk van erkenning |
dit blijk van erkenning |
|
iedere blijk van medeleven |
ieder blijk van medeleven |
|
elke blijk van instemming |
elk blijk van instemming |
|
geen enkele blijk van herkenning |
geen enkel blijk van herkenning |
|
een welgemeende blijk van waardering |
een welgemeend blijk van waardering |
|
een simpele blijk van respect |
een simpel blijk van respect |
|
een grote blijk van erkenning |
een groot blijk van erkenning |
|
een tastbare blijk van dank |
een tastbaar blijk van dank |
Blij met deze uitleg?
Met een donatie van € 5 steun je Onze Taal. Bedankt!
Geschiedenis van het blijk en de blijk
In verschillende woordenboeken en spellinglijsten is zowel de blijk als het blijk te vinden. Maar dat is niet altijd zo geweest: de blijk staat pas sinds 2005 in de Dikke Van Dale. Tot die tijd stond alleen het blijk erin. Dat is omdat het blijk lange tijd – in elk geval het grootste deel van de twintigste eeuw – gebruikelijker is geweest dan de blijk. Tegenwoordig is het andersom.
Opmerkelijk is dat blijk nóg weer langer geleden soms juist wél een de-woord kon zijn, zo meldt onder meer het Woordenboek der Nederlandsche Taal. Joost van den Vondel schreef bijvoorbeeld in 1664: “Toon my d’eerste blijck Van liefde”. Kennelijk is de blijk daarna al snel in onbruik geraakt, maar heeft het in de (late) twintigste en eenentwintigste eeuw juist weer een opleving doorgemaakt.
Blij met deze uitleg?
Met een donatie van € 5 steun je Onze Taal. Bedankt!
