Is het enzovoort of enzovoorts?

Zowel enzovoort als enzovoorts is juist. Wel is enzovoort duidelijk gebruikelijker, zeker in België. Enzovoort wordt vaak afgekort tot enz.

Van Dale nam tot en met de zesde druk (1924) en zoo voort op. Sinds de zevende druk (1950) staat zowel enzovoort als enzovoorts erin. Ook alle andere recente spellinglijsten en  woordenboeken vermelden beide vormen. Enzovoort(s) is een koppeling van en, zo en voort of voorts. Zowel voort als voorts drukt letterlijk uit dat er iets moet worden voortgezet. 

Je gebruikt enzovoort om aan te geven dat je een opsomming niet afmaakt. Bijvoorbeeld: ‘Er waren koekjes, taart, gebakjes, enzovoort.’ Je gaat ervan uit dat de lezer de opsomming zelf wel kan aanvullen (‘voortzetten’). Een volledige opsomming zou bovendien erg lang worden. 

Het historische Woordenboek der Nederlandsche Taal geeft een citaat uit 1555 met ende so voorts: “Ende so voorts van allen anderen geuochgelte [= gevogelte]”. In een citaat uit 1624 wordt en so voort al gebruikt zoals wij enzovoort gebruiken: “Scherp, aerdig, senuig [= zenuwig in de betekenis ‘gespierd’, dus: ‘krachtig’], soet-vloeyend’, en so voort”.