Hoe noem je een vrouw die een coördinerende functie bekleedt? Is coördinator het best? Of coördinatrice?

Er zijn geen vaste regels voor het gebruik van vrouwelijke beroepsaanduidingen. In de praktijk komen er drie tendensen door elkaar voor. De laatstgenoemde lijkt de laatste decennia aan de winnende hand, maar de laatste jaren lijkt daar weer verandering in te komen. Zie bijvoorbeeld dit Onze Taal-artikel van Irene de Pous (oktober 2020): ‘Vanaf nu een redactrice’.

  • Specifiek vrouwelijke aanduiding
    Er is een groep taalgebruikers die een voorkeur heeft voor de vrouwelijke vorm, bijvoorbeeld: directrice, beleidsadviseuse, boerin, groentevrouw. Het nadeel van deze vormen is dat ze voor sommigen de status van het beroep verlagen: iemand is directrice van een kostschool en directeur van een multinational. Een adviseuse adviseert over kleding, haar of nagels en een adviseur over je hypotheek of bedrijfsplan.
    Met name in kunstzinnige beroepen, in de media en bij sporten is de specifiek vrouwelijke vorm juist wél gebruikelijk: actrice, dirigentepresentatrice, schrijfster, zangereszwemster, schaatsster, fietsster. Daarnaast lijken schilder, dichter en kunstenaar weer gebruikelijker dan schilderes, dichteres en kunstenares.

  • Sekseneutrale aanduiding
    Er zijn ook taalgebruikers die de voorkeur geven aan beroepsnamen die het geslacht in het midden laten (de ‘sekseneutrale’ aanduidingen), zoals leerkracht, taalkundige, leidinggevende en verpleegkundige. Bij woorden als timmerman is er dan een probleem: timmerpersoon is een ongebruikelijk woord – zulke oplossingen doen vaak nogal gekunsteld aan. Dat geldt ook voor woorden als verzorgende en coördinerende. Ze komen dan ook weinig voor.

  • De mannelijke vorm als neutrale aanduiding
    Een derde groep taalgebruikers gebruikt het liefst de mannelijke vorm, omdat dat in de meeste gevallen de neutraalste aanduiding is voor ‘iemand (m/v) met dit beroep’. Deze tendens is bij de meeste beroepsaanduidingen (beleidsadviseur, redacteur, Kamervoorzitter, directeur) gebruikelijk. Veel vrouwen hebben ook een voorkeur voor deze ‘neutrale’ mannelijke vorm. Toch lijkt het aantal vrouwen dat kiest voor de eerste mogelijkheid hierboven te groeien.

Als bekend is waar de voorkeur van de desbetreffende vrouw zelf naar uitgaat (bijvoorbeeld doordat je weet hoe zij haar functie zelf benoemt), volg die voorkeur dan.