Page 14 - OnzeTaal_sept2021

Hoe ontstaat liefde voor taal? In deze
serie vertellen prominente taalgebruikers
erover, aan de hand van een tekst die erg

belangrijk voor hen is. In deze negende
aflevering: schrijfster Mensje van Keulen.

MARIËTTE BAARDA
Foto's: Bart Versteeg

“Ik kan echt op

woorden vallen”

De beslissende tekst van
Mensje van Keulen

ensje van Keulens vijfenzeventigste ver-
jaardag in combinatie met haar vijftig-
jarig schrijverschap is niet onopgemerkt
M voorbijgegaan. Er verscheen een bunde-
ling van drie recente romans, een volumineuze verza-
meling korte verhalen, en daar kwam Het kattentheater
bij: een rijkgeïllustreerde verzameling verhalen, verzen
en prozafragmenten waarin haar favoriete dier de Mensje van Keulen
hoofdrol vervult.
Tijdens het gesprek zal haar abessijn Bosie prominent Mensje van Keulen (Den Haag, 1946) debuteerde
aanwezig blijven; nu eens wil hij zich in de nek van de in 1972 met de inmiddels klassieke roman Bleekers
interviewer nestelen, dan weer wringt hij zich door de zomer. Sindsdien schreef ze romans, verhalen,
luxaflex om naar buiten te kijken – wat Van Keulen ver- gedichten, kronieken, dagboeken en jeugdboeken,
volgens doet opspringen om het tafereel op beeld vast te vielen haar nominaties op long- en shortlists
leggen. te beurt, en ontving ze voor haar oeuvre de
Of ik alsjeblieft ‘je’ en ‘Mensje’ wil zeggen. Inderdaad Annie Romeinprijs, de Charlotte Köhlerprijs en
past tutoyeren beter bij de ranke, meisjesachtige ver- de Constantijn Huygensprijs. Met haar verhalen-
schijning die gedurende het interview langs vele zij- bundel Ik moet u echt iets zeggen (2020) won ze de
wegen telkens weer bij een paar hoofdthema’s uitkomt: J.M.A. Biesheuvelprijs.
de liefde voor taal, haar zwak voor proza waarin humor Dit jaar viert ze haar vijftigjarig schrijverschap.
en horror hand in hand gaan, de angst voor de dood en
de troost van de verbeelding.
‘En toen werd het toch nog gezellig.’
POEZEN-HAAGS “Precies. Soort van: ook erg, net als stuk of stukje. Op een
Wat kun je na vijftig jaar auteurschap over schrijven gegeven moment ontwikkelde ik een aversie tegen het
zeggen? woord fijn, al kan ik niet zeggen waarom. Misschien
“Dat schrijven en gemakzucht niet samengaan. In veel omdat het door de verkeerde mensen werd gebruikt.
proza, zelfs in dat van gereputeerde auteurs, kom je
Het luistert heel nauw.”
ONZE TAAL 2021 — 9 dat een ruimte vochtig is nadat eerder de damp uitvoerig en de kat van Kees en Barbara van Kooten, wordt de
In je ‘CatsApps’, de app-conversaties tussen Bosie
soms onnodige herhalingen tegen; dan zegt de auteur
is beschreven. En dan heb je natuurlijk de clichés –
Nederlandse taal anders flink geweld aangedaan.
meestal een vorm van luiheid; hoe vaak lees je niet dat
Lachend: “Ik kreeg na verschijning van Het kattentheater
er ‘een film wordt afgedraaid’ in iemands hoofd? Dan
op de CatsApps inderdaad de reactie dat mijn taalniveau
denk ik: doe dat nou niet! Laat het weg óf gebruik je
aanzienlijk gedaald was. We laten Erik Henri, de kat van
eigen woorden. Ook perspectief is iets om op te letten.
poezen-Haags met elkaar praten: ‘gewoon lekka’, ‘nie’
Dan vraag ik me bijvoorbeeld af: maar kan iemand dat
in plaats van niet, ‘kontreleren’ … Het begon als grap
wel zien vanuit die hoek? En verder kun je in teksten de Van Kootens, en Bosie in een volkomen hopeloos
vrijwel altijd woorden als toch en eigenlijk schrappen. In toen Barbara een foto van hun slapende kitten appte.
14 columns erger ik me vaak aan dat toch in de laatste zin.” Ik stuurde een soezende Bosie terug met de tekst: ‘Ik leg