Waar komt de t in loftuiting vandaan?

Loftuiting is afgeleid van het Middelnederlandse werkwoord lovetuten/loftuten (‘vleien’). Dit woord is samengesteld uit lof en tuiten (‘bazuinen’, ‘trompetten’). Loftuiten betekent dus eigenlijk ‘lof rondbazuinen’. In het zelfstandig naamwoord loftuiting is de t van tuiten behouden gebleven.

Ook in de hedendaagse betekenis van loftuiting klinkt iets van de oude betekenis ‘lof rondbazuinen’ door. Een loftuiting is namelijk een groot compliment, dat in vrij brede kring verspreid wordt. Je zwaait iemand anders dus openlijk grote lof toe. 

Lofuiting?

In de praktijk kom je ook weleens lofuiting tegen, zonder t na lof. Dat woord kun je zien als samenstelling van lof en uiting: een ‘uiting van lof’ dus. Dat is op zichzelf een logische samenstelling. Lofuiting is echter niet opgenomen in woordenboeken. Als je iets wilt uitdrukken als ‘openlijk geuit, groot compliment’, ligt loftuiting (met t na lof) toch het meest voor de hand. 

Loftuiging en lofbetuiging

Synoniemen die wél in de woordenboeken staan, zijn loftuiging en lofbetuiging. Betuiging betekent ‘uitdrukkelijke verklaring’. Het komt ook voor in dankbetuiging en steunbetuiging. Loftuiting lijkt echter wel gebruikelijker te zijn dan deze twee synoniemen.