Grind is de oudste vorm. Het komt van grinden: ‘malen’. Pas na de zeventiende eeuw is de betekenis ‘kleine kiezelstenen’ ontstaan. Het woord is verwant aan het Engelse to grind (‘malen’) en het Latijnse frendere (‘fijnwrijven’).

De vorm met t is waarschijnlijk ontstaan doordat grind geen meervoud heeft; we kennen daardoor alleen maar een vorm waar we de t op het eind horen. Velen zijn die t ook gaan schrijven. Dit is niet gebeurd bij een woord als hond: omdat we daarvan ook vaak het meervoud honden horen, is de d in het enkelvoud behouden.

Naast grinden (‘met grind bestrooien’) bestaat de uitspraak- en spellingvariant grinten.

Toch nog een vraag?

Onze taaladviseurs staan elke werkdag voor je klaar. Neem contact op via

Bel 085 00 28 428 van 9.30 tot 12.00 uur (op donderdag tot 11.00 uur) en van 13.30 tot 16.00 uur Bel 085 00 28 428 van 9.30 tot 12.00 uur (op donderdag tot 11.00 uur) en van 13.30 tot 16.00 uur

(gebruikelijke belkosten, geen extra kosten)

Of stel je vraag via social media of per mail