Krijgen schoolvakken en studierichtingen een hoofdletter?

 

Algemeen bekende en veelvoorkomende schoolvakken en studierichtingen worden met kleine letters geschreven: aardrijkskunde, geschiedenis, natuurkunde, scheikunde, geneeskunde, rechtsgeleerdheid, economie, verpleegkunde, bouwkunde, psychologie, godgeleerdheid, geschiedenis, journalistiek, communicatiewetenschap, kinder- en jeugdpsychiatrie, etc. Een uitzondering zijn talen en andere woorden die van zichzelf al een hoofdletter hebben: Frans, Spaanse taal- en letterkunde, Duitslandstudies, Europees recht, etc.

In sommige gevallen zijn hoofdletters goed te verdedigen; het gaat dan meestal om minder bekende vakken en richtingen. De aanduiding van een studierichting of opleiding kan soms zelfs als een unieke eigennaam beschouwd worden – zeker als de betreffende opleiding maar aan één opleidingsinstituut gegeven wordt. In zulke gevallen is het raadzaam de schrijfwijze van de opleidingsinstituten zelf te volgen; zij hebben de naam immers bedacht. Als men dus bij de opleiding zelf Biomedische Wetenschappen, Personeel en Arbeid of Medisch Beeldvormende en Radiotherapeutische Technieken schrijft, kan die schrijfwijze overgenomen worden, inclusief de hoofdletters binnen de naam.

In een zin als 'Klaasje de Vries is als nieuwe coördinator Arbobeleid en Milieu aangesteld' is niet meteen duidelijk of het om één opleiding gaat (Arbobeleid en Milieu) of om twee (Arbobeleid en Milieu). In zo'n geval kan de opleidingsnaam gecursiveerd worden, of tussen aanhalingstekens gezet. Dan is duidelijk waar de naam van de opleiding begint en eindigt.