kazoo

Citaat

“Nu ben ik de laatste om opvoedkundig advies te verstrekken, maar je geeft een kind géén kazoo. Tot overmaat van ramp speelde hij het intro van Seven Nation Army (…). Honderd keer achter elkaar.”
(Bron: ‘Als jij nou niet gelijk uitscheidt met die teringherrie, dan krijg je van mijn een roei voor je kanis,’ zei de man tegen het jongetje – Sylvia Witteman, Het Parool, 3 september 2026)

Betekenis

klein, eenvoudig blaasinstrumentje dat een zoemend geluid maakt

Uitspraak

ka-zoe

Woordfeit

Een kazoo is een klein, eenvoudig, speelgoedachtig blaasinstrumentje: een kort pijpje van metaal of plastic met ook een opening aan de bovenkant. Als je erdoor blaast, krijg je een snerpend, zoemend, nasaal geluid, waarvan je met je stembanden de toonhoogte en deels de klank kunt bepalen. De Nederlandse kleinkunstenaar Drs. P demonstreert het komische effect dat daardoor ontstaat onder meer in zijn lied ‘Gonzofoon’ uit 1975.

Het uit het Amerikaans-Engels afkomstige woord kazoo is waarschijnlijk ‘klanknabootsend’ gevormd; het stamt uit de negentiende eeuw. Maar er wordt ook weleens een link gelegd met de bazoo, een vergelijkbaar instrumentje. Die naam kan als verzinsel ontstaan zijn, maar zou ook ontleend kunnen zijn aan het Nederlandse bazuin. Als dat zo is, gaat de geschiedenis van de kazoo en de bazoo nog een heel eind verder terug.

De bazuin – een eenvoudige voorloper van de trompet – heette oorspronkelijk bosine of busine, een vernederlandsing van het middeleeuws Franse boisine of buisine. Dat komt weer van bucina, een Latijns woord voor een herdershoorn, dat oorspronkelijk bovicina luidde. In bovicina betekent bovi- ‘rund’ en is -cina afgeleid van canere, dat ‘zingen’ betekent. De Romeinse hoorns waren misschien van een runderhoorn gemaakt of leken daarop.