Is twee jaar tijds niet eigenlijk beter dan twee jaar tijd – al kom je dat laatste overal tegen?

Twee jaar tijd is goed Nederlands; twee jaar tijds is verouderd Nederlands. In het Woordenboek der Nederlandsche Taal (WNT) vinden we nog wel een uur, een week, een maand, een jaar tijds, een spanne tijds en een wijl tijds, maar in zijn studie Buigingsverschijnselen van het Nederlands (1948) rekent P. Gerlach Royen deze zogenoemde 'postgenitieven' al niet meer tot het gewone Nederlands. Hij maakt een uitzondering voor niet veel zaaks, niet veel soeps, niet veel bijzonders en dat voorspelt weinig goeds. Deze laatste uitdrukkingen zijn ook nu nog gebruikelijk.