21 april 2009

Zin in iets bijzonders? Iets wat nog geen drie promille van de bevolking doet? Moet je eens naar Sesamstraat kijken vanavond. Dat is grappig, en je steekt er nog wat van op ook.

Als kind was het bijna onmogelijk om een seizoen naar Sesamstraat te kijken en níét het alfabet te leren. Neem nu die sketch over de alfabetsoep. Die wordt in een restaurant besteld door een zeurderige man met een blauw hoofd. Keer op keer controleert hij of het wel klopt, met die soep: 'A, B, C ...' En steeds weer moet zijn bestelling terug naar de keuken omdat er een letter ontbreekt. Tijdens het wachten neuriet hij ... jawel, het alfabet. Tegen de tijd dat de minutenlange sketch bij de grap was aanbeland (alfabet compleet, soep koud), was dat hele alfabet zo'n tien keer voorbijgekomen.

Goochelen

En dan was er ook volop aandacht voor de individuele letter. Kermits bevlogen demonstratie van de letter K bijvoorbeeld. Of Ernie, die een R goochelt van de P. Of de uitleg van Grover aan Henkie Vogelpoot over de uitspraak van de M. En voor wie er geen genoeg van kon krijgen, waren er nog de langspeelplaten en de cd's. Die met de Alfabetmars bijvoorbeeld.

Rijmen op 'hert'

In “de bekendste straat van Nederland” is iets relatief saais als het alfabet al een feest. Maar helemaal leuk wordt het met de andere filmpjes waarin taal een rol speelt. Zo is het bijna aandoenlijk om te zien hoe die sikkeneurige Bert opleeft als hij voordraagt uit een van zijn favoriete werken: het Duivenmoppenboek. Of neem anders de sketch met een dichtende Ernie. Terwijl zijn huisgenoot probeert te slapen is Ernie naarstig op zoek naar een rijmwoord op 'hert'.

Grappen

Niet alleen die alfabetten, rijmwoorden en het taalplezier nestelen zich op die manier in de piepjonge hersentjes, maar ook de grappen zelf beklijven. Dat bleek alleen al uit een onderzoek vorig jaar naar catchphrases (zinnetjes uit films en tv-programma's die in het dagelijkse taalgebruik terechtgekomen zijn). De bekende banaan-in-mijn-oor-grap van Ernie blijkt nog altijd een zeer populaire manier te zijn om ongewenste vragen te ontduiken: “Ik versta je niet, ik heb een banaan in mijn oor.”

Gepoetste tanden

Maar steeds minder kinderen kunnen al dat moois zien. Sesamstraat wordt namelijk een uur eerder uitgezonden dan vroeger: om half zes in plaats van half zeven, en dat blijkt net het verschil tussen 'kind-met-gepoetste-tanden-voor-de-tv' en 'kind-achter-op-fiets-net-terug-van-naschoolse-opvang-nog-even-snel-naar-Albert-Heijn-omdat-mama-de-prei-vergeten-is'. Door de nieuwe uitzendtijden kelderden de kijkcijfers dramatisch: van 500.000 naar 30.000 kijkers per aflevering.

Meneer Aart

Onder de bezielende leiding van Meneer Aart is er in Nederland nu langzaam maar zeker een opstand tegen het zenderbeleid ontstaan. Sesamstraat moet terug naar half zeven. Dat vinden in ieder geval zo'n 200.000 mensen die de petitie hebben getekend op Sesamstraatnaarhalfzeven.nl. Alle steunbetuigingen worden morgen virtueel overhandigd aan de Nederlandse Publieke Omroep.

Standbeeld

Is de alfabetsoep je lief? Of die sikkeneurige Bert met zijn moppenboek? Wil je over tien jaar nog steeds je banaan-in-mijn-oor-grapje kunnen maken tegen een nieuwe generatie? Teken dan ook. Want Sesamstraat verdient een standbeeld, of ten minste een groot publiek.


Meer Nu.nl-columns van Onze Taal