“Dat zijn hele mooie woorden” – Yolanthe had het zondag zó kunnen zeggen over de tekst van 'Je vecht nooit alleen'. Helaas voor de raspoëten van de 3JS: er gaat gauw een vertaler overheen.

Wouter van Wingerden | 1 februari 2011

Kenners zeggen het al jaren: de echte Volendamse dorpsbarden zijn niet Piet Veerman, Jan Keizer, Jan Smit of Nick en Simon, maar de 3JS. Want naast pakkende deuntjes (pas op, zeg geen 'palingsound') en een glad uiterlijk telt er nog iets anders: de tekst.

Poëzie

Jan Dulles, Jaap de Witte en Jaap Kwakman weten wel raad met woorden. Kijk maar naar 'Je vecht nooit alleen', dat in mei op het Eurovisiesongfestival de eer van ons land moet gaan verdedigen. “En je vraagt / Wie dan de aarde draagt / Kijk naar de zon, de bron, ze scheen / Je was nooit alleen”. Of: “In je grootste zorg / Zit de hoop verborgen / Dat wie liefheeft overleeft”.

Misschien niet allemaal even hoogstaande teksten, en de Nobelprijs voor de literatuur ligt nog niet in het verschiet, maar het neigt best een beetje naar poëzie.

Grote woorden

'Dat zijn hele mooie woorden', zou Yolanthe Sneijder-Cabau ongetwijfeld gezegd hebben. En bij nadere beschouwing zijn het ook nog eens heel gróte woorden, kijk maar.

Aarde, wereld, hoop, geloven, mens, verbeelding, grootste, eeuwigheid, overleeft ... het is warempel geen niemendalletje, en dat in maar drie minuten. Jammer dat het in het Nederlands is, want op de Vlamingen na snapt verder niemand in Europa die grote mooie woorden.

Engels

Maar dan ken je de dichters uit Volendam nog niet. Dit scenario hadden ze namelijk voorzien. Daarom gaan Jan en de Japen hun liedje in Düsseldorf waarschijnlijk in het Engels zingen. Net als Duitsland vorig jaar: Lena bracht haar liedje 'Satellite' toch maar in het Engels 'in orbit' en versloeg iedereen glansrijk.

Want aan het Nederlands kleeft net als aan het Duits toch het etiket van een harde taal. En iemand die zingt alsof hij 27 keer zijn keel schraapt, is voor een Engelsman of een Italiaan niet vanzelfsprekend een winnaar.

Accentje

Rest de vraag of er na vertaling van die visserspoëzie iets meer overblijft dan weer zo'n dertien-in-een-dozijnliedje in het Engels (met als exotisch element een Noord-Hollands accentje). Wij zouden zeggen: probeer het zelf eens. Vecht mee met de 3JS en knutsel iets internationaals met die big and beautiful words.


Meer Nu.nl-columns van Onze Taal