Met Annie M.G. Schmidt van Killendoorn naar Gip Gap Gonië
![Met Annie M.G. Schmidt van Killendoorn naar Gip Gap Gonië](/images/jcogs_img/cache/schmidt_-_28de80_-_2ed63e18fa3f347a478d16e72e3edab0b420ace2.jpg)
Op 20 mei is het Annie M.G. Schmidts geboortedag, op 21 mei haar sterfdag - en die data vallen dit jaar precies op twee mooie pinksterdagen (waar dan weer een van haar bekendste liedjes over gaat). Voor Jacques Klöters reden genoeg om even stil te staan bij haar taalvondsten - om precies te zijn haar plaatsnaamvondsten.
In het werk van Annie M.G. Schmidt wemelt het van de woonplaatsen, in allerlei soorten en maten. Echte, verzonnen, dichtbije en woonplaatsen ver weg. Dorpen die je in het echt kunt bezoeken en steden die alleen in je verbeelding tot leven komen. Neem Bemmelekom, dat tragische stadje waar de stadstoren omver werd geschoten door Gerritje. Met een kattepult en een erretje. En dan het fameuze Haddemerveen, waar de drie vrouwtjes Katoenka, Baboenka en Hinkelebeen wonen. Maar het aller-, allerbekendst is natuurlijk Killendoorn, de stad waar je Minoes in een boom kunt aantreffen als ze toevallig een hond is tegengekomen. Merkwaardig vrouwmens en merkwaardig stadje.
Annie kende niet alleen een eigen geografie, ze was ook bijzonder goed ingevoerd in de cultuur en gewoonten van haar woonplaatsen. Zo bezocht ze te Heemsterveen een herdenkingsbijeenkomst voor Hendrika Blom, de grondlegster van de vrouwenvredesgedachte - "Ja, de grondlegster: Zij heeft de grond gelegd" - en participeerde ze bij het leggen van een krans op Bloms buste op haar honderdste geboortedag, door mevrouw Van Loenen Cotsebue de Roquefort. De leiding van deze bijeenkomst was in handen van mevrouw Pin-van der Kaa, de voorzitster van de NBBV, de Nederlandse Bond van Bewuste Vrouwen …
Annie kende overigens ook landen waar nog niemand een voet zette, zoals het mysterieuze Gip Gap Gonië waar maar liefst zeven meneren op een dag naar toe wilden om Gipgapgonisch te leren. Helaas regende het zo hinderlijk dat ze een walvis aanzagen voor het gezochte land. Als zeven jonassen in een walvis hebben ze daar moeten wachten tot "een walvis op ’t droge meneren heeft uitgespogen, ’t was of er geen eind aan kwam, dat zag ik in Monnikendam." Waarmee we weer op bekend terrein zijn aangeland.
Mensen en kinderen met een avontuurlijke geest kunnen haar werk ook als reisgids hanteren. Schmidt biedt buitengemeen bijzondere bestemmingen waar je je nooit hoeft te vervelen en waar je lekker in je eigen stoel naar toe kunt gaan.
Eerder verschenen in Het ABC van Annie MG.