Er ontstond vandaag de nodige commotie over de termen wit en blank om mensen aan te duiden met een ‘roze’ huidskleur. De NOS kiest al een tijdje voor die eerste variant; de PVV stelde daar Kamervragen over. (Zie ook ons nieuwsbericht daarover.)

Vertaalrubriek

Hoezeer die termen in beweging zijn, bleek eerder al uit de Onze Taal-rubriek ‘Vertaald door …’, waarin een vertaler telkens over een vertaalprobleem vertelt.

Between the world and me: wit

In januari 2016 kwam een vertaler aan het woord die bij de vertaling van Between the world and me, een boek van Ta-Nehisi Coates over het leven van een zwarte man in Amerika, er bewust voor koos white te vertalen als wit, juist omdat het boek “zijn lezer diens naïviteit wil afnemen”.
(Onze Taal, januari 2016)

Swing Time: blank

Een jaar later stond een andere vertaler voor hetzelfde probleem bij het boek Swing Time van Zadie Smith. Hij koos voor blank, deels omdat dit boek in de jaren tachtig speelt (ruim vóór deze discussie begon dus), maar zeker ook omdat hij zelf de discussie over ‘wit/blank’ als ‘politiek correct geneuzel’ beschouwt.
(Onze Taal, januari 2017)

Deze vertalers hebben dus allebei een bewuste keuze gemaakt, afhankelijk van de context (en van hun eigen opvattingen), zoals de NOS en andere media dat ook doen.

In een van de komende nummers van Onze Taal verschijnt een artikel over zwart en wit.