Vandaag is het Valentijnsdag, de feestdag waarop geliefden en verliefden het object van hun verlangens verrassen met een al dan niet anoniem kaartje of bloemetje. Zo’n attentie is voor velen duidelijk genoeg, maar wie dat wil kan er ook nog verborgen boodschappen in leggen. Zo is er een uitgebreide ‘taal der bloemen’. Een rode roos staat daarin voor ‘liefde’, een roze roos voor ‘prille liefde’, en een oranje voor ‘passionele liefde’. De ontvanger van deze rozen kan natuurlijk ook een antwoord in bloemen versturen, bijvoorbeeld een witte roos in de knop (‘Je bent te jong voor de liefde’) of een gedroogde witte roos (‘Ik ga liever dood dan dat ik mijn onschuld verlies’). Zie voor meer bloementaal hier.

Maar ook met kaartjes kun je geheime boodschappen uitdrukken, of liever gezegd met de postzegels die je op die kaartjes plakt. Als je de zegel namelijk ondersteboven plakt, betekent dat ‘Vergeet mij niet’. Kwartslag draaien met de klok mee: ‘Ik bemin je’. Kwartslag tegen de klok in: ‘Ik verwacht je’. 135 graden draaien met de klok mee: ‘Duizend kussen’, et cetera. Die inmiddels vergeten postzegeltaal wordt uitgelegd op speciale postkaartjes die vroeger te koop waren. Om een universele taal ging het daarbij niet, want de postzegelstand die op het ene kaartje ‘Ik bemin je’ betekent, krijgt op een ander kaartje ‘Alles vergeven’ als onderschrift. Waarschijnlijk was het idee dat de verzender de postzegel in de door haar/hem gewenste stand plakte, waarna de ontvanger op de voorkant kon opzoeken wat de verzender wilde zeggen. Of zoals er op één zo'n kaartje te lezen staat:

Lieve schat, al heb ik weinig tijd te schrijven
Voor altijd zal ik de jouwe blijven
Veel geschrijf heeft weinig zin
De stand van de postzegel houdt m'n gedachten in.

De inhoud van hun gedachten konden mensen vroeger ook nog op een andere manier postaal uitdrukken, op voorwaarde dat ze hun correspondentie verstuurden in een enveloppe. Op de achterzijde daarvan konden ze dan namelijk ‘SWAK’ op schrijven (‘Sealed With A Kiss’ - 'Verzegeld met een kus'), of zelfs ‘SWALK’ (‘Sealed With A Loving Kiss’). Schunniger kon ook, zo blijkt uit dit Wikipedia-lemma over postacroniemen uit de Tweede Wereldoorlog. In die tijd schreven soldaten blijkbaar wel BURMA (‘Be Undressed (and) Ready My Angel’) op de achterkant van hun brieven – waarna ze dan hoopten op een antwoordbrief met daarop het acroniem CHINA: ‘Come Home I'm Naked Already’.

Maar dat was allemaal vroeger. Tegenwoordig doe je gewoon een zegelkus op je kaartje.

 

• Raymond Noë

 

Illustratie: Inoudeansichten.nl