Op tv, op straat, online – overal hoor en lees je weer net iets andere talen en taaltjes. Guus Middag staat er maandelijks bij stil.

Guus Middag

Ik veerde op toen ik las dat Ron Selling zijn comeback zou maken, na twintig jaar. Ron Selling! De allround zanger en entertainer, bekend van talloze hits, zoals ‘Zeg eens meisje’, en van zijn cd Together, zijn hoofdrol in de actiefilm Accidently Killing, zijn eigen kledinglijn, zijn shampoo, parfums en hydrogels. De meeste mensen hebben hem indertijd, in 1995, leren kennen via ‘Scenes behind the scenes’, een van de afleveringen van Arjan Ederveens namaakdocumentairereeks 30 minuten. Daarin zagen we een portret van de populaire volkszanger in zijn iets te ruime buitenvilla met zijn iets te grote tuin, samen met zijn vrouw Mariska.

Karaokebar

Nu was hij weer terug, na een periode waarin hij naar eigen zeggen “veel dingen had gedaan” en trouwens ook “veel dingen had gepland”. Dus dat beloofde veel goeds. We zagen hem, in de officiële video bij zijn nieuwe nummer ‘Casablanca’, lopen op de Dijk in Volendam: joviaal als altijd, vlot in de omgang met oude Volendammers, maar ook met buitenlandse toeristen die graag op de foto gingen met die boomlange vreemde man in zijn gele, iets te ruime artiestenkostuum. Intussen zong hij een lied dat niets te maken had met de Dijk in Volendam, maar des te meer met de Zeedijk in Amsterdam en het daar gelegen café Casablanca. Dat café is vooral beroemd om zijn karaokebar, waar menig Nederlandstalig lied werd en wordt nagezongen.

Zo begon Selling zijn vertelling: “Het was op vrijdagavond, / het werd een beetje laat, / m’n bloed begon te kruipen, / ach, u weet wel hoe dat gaat. / En nog geen twee uur later / zei een straalbezopen man: ‘Oh, zing nog wat van Hazes, / of ‘Geef mij maar Amsterdam’.’” Zo gaat dat in de karaokebar. Er gaat wat drank in, je verzamelt wat moed en dan ga je: “Ik had genoeg gedronken, / ik zag m’n kansen schoon, / ik leverde m’n briefje in / en ik greep de microfoon.” Het meezingen kan beginnen.

Uit de clip ‘Casablanca’ van Ron Selling, de volkszanger uit Arjan Ederveens 30 minuten.

Uit de clip ‘Casablanca’ van Ron Selling, de volkszanger uit Arjan Ederveens 30 minuten.

Vroeger

Het aardige van dit lied over het meezingen is dat regels uit erkende karaokehits door Selling worden opgenomen in zijn eigen lied. André Hazes komt voorbij met ‘De vlieger’ en Linda, Roos en Jessica met ‘Ademnood’. Ron Selling zingt over Casablanca en zijn karaokebar: “Hier is het leven beter / en iedereen gelijk.” Daar klinkt ook Vader Abraham in mee: “Daar in dat kleine café aan de haven, / daar zijn de mensen gelijk en tevree.” Even verderop valt de tekst van beide liederen zelfs helemaal samen. Vader Abraham: “Daar in dat kleine café aan de haven, / daar telt je geld of wie je bent niet meer mee.” Zo is het ook in de karaokebar: “En kan je echt niet zingen, / zing dan toch maar even mee. / ‘Hier telt je geld of wie je bent / al jaren niet meer mee.’” Het lied is een lofzang op de geborgenheid van het knusse huiskamercafé waar iedereen zich op zijn gemak kan voelen. Het wordt nog eens krachtig uiteengezet in het refrein: “Oh, wat is alles overzichtelijk en fijn, / als we met z’n allen in de Casablanca zijn. / Want er is nog drank genoeg / en we houden van elkaar. / Oh, was de hele wereld maar een karaokebar!” De laatste lettergreep wordt met een langgerekte Amsterdamse a gezongen, zodat het woord vol rijmt op maar en elkaar: “Oh, was de hele wereld maar een karaokebaar!”

Ode

Naarmate het lied vordert, wordt het steeds meer een pleidooi voor het onbekommerde kroegleven, met drank, versierpogingen en lekker meezingen met zijn allen. De kleine wereld van het kleine café wordt steeds kleiner, totdat de buitenwereld eenvoudigweg verdwenen is. “Ik zou het hier niet merken / als de wereld zou vergaan. / Ik roep: ‘Hey, DJ Johan, / gooi die karaoke aan!’” En uiteindelijk klinkt weer het refrein met de ijzersterke meezingregel: “Oh, was de hele wereld maar / een karaokebar!” Dit is het paradijs: nooit meer zelf na hoeven denken, alleen nog maar lekker met zijn allen een door een ander geschreven tekst opzeggen.

‘Casablanca’ is een echt meezingnummer, geschreven en gezongen door Thijs Boontjes van het Thijs Boontjes Dans- en Show Orkest. Voor deze gelegenheid werd het quasi gezongen, dus: geplaybackt, in het decor van toeristendorp Volendam, door een acteur, Arjan Ederveen, die nog één keer speelde dat hij Ron Selling was, een namaakartiest die hij twintig jaar geleden al had verzonnen, en die zich ook toen al in de nadagen van zijn namaakcarrière bevond. Hij is de ideale zanger voor deze ode aan de leeghoofdigheid. De video is op YouTube te vinden. En daar bevindt zich ook, natuurlijk, de karaoke-versie.