Ann De Craemer

Het was een kille winteravond. Misschien dat daardoor zijn voorspelling mij nog koudere rillingen op mijn rug bezorgde. Ik had met mijn eerste vriend naar een oude Star Wars-film gekeken, en terwijl we knus naast elkaar in de zetel lagen, begon hij te vertellen over zijn fascinatie voor hoe de mens er in de toekomst zou uitzien. Het ging over robots en artificiële intelligentie, en over hoe slimme computers de mens ooit zouden overheersen. Ik lachte hardop, maar hij keek me doodernstig aan. “Ann, echt, geloof me.”

Wilt u verder lezen? Log dan hieronder in