Waar komt de uitdrukking (nog niet) droog achter de oren zijn vandaan?

Wie (nog niet) droog achter de oren is, is jong en onervaren. De Dikke Van Dale vermeldt de varianten hij is nog nat achter zijn oren en hij is nog groen achter zijn oren. Deze uitdrukkingen worden vaak een beetje spottend en neerbuigend gebruikt om (een jong) iemand te laten weten dat hij nog maar een groentje is. (Groentje is ontstaan vanuit de vergelijking van een jong persoon met “frisch en levendig gewas”, zoals het Woordenboek der Nederlandsche Taal het formuleert. Al in het Middelnederlands had groen ook de betekenissen 'onervaren, onnozel'.)

Het Groot Uitdrukkingenwoordenboek van Van Dale vermeldt dat de uitdrukking oorspronkelijk betrekking had op pasgeboren kinderen, bij wie de huid achter de oren het laatst opdroogt. F.A. Stoett vermeldt bij niet droog (of: nog nat) achter de oren zijn:

“Meestal wordt het gezegd, wanneer een kind praat over dingen, die alleen groote menschen kunnen beoordeelen; ook van jongelieden die vroeg huwen. De oorsprong der uitdrukking kan op de volgende wijze worden verklaard: Een levende cel komt bijna nooit in rechtstreeksche aanraking met de buitenlucht voor. Vandaar dat de huid van 't pasgeboren kind weldra harder en droger wordt dan die in 't moederlijf was; waar nu huidplooien de werking van de lucht belemmeren, duurt dit proces langer dan elders, dus aan de liezen, aan den bilnaad en ook aan de ooren, die bovendien dikwijls door een mutsje tegen het hoofd worden gedrukt. Die laatste plek valt 't meest in het oog en daar konstateert de volkswijsheid dan bij voorkeur dat zeer jonge kinderen op enkele plekken nog eenigen tijd na de geboorte een vochtige huid behouden.”

Stoett citeert ook een Duitse bron, waarin niet gedacht wordt aan pasgeboren baby's, maar aan pasgeboren dieren. Zo drogen de haren van pasgeboren kalfjes heel snel op, behalve achter de oren.