Waar komt de zegswijze dat is geen wet van Meden en Perzen vandaan?
 

'Dat is geen wet van Meden en Perzen' betekent: 'dat is geen strikte regel', 'dat is iets waar je van af mag wijken'.

Deze zegswijze gaat terug op de Bijbel. De Meden en de Perzen zijn twee volken uit het Midden-Oosten: de Perzen kwamen uit Perzië, de Meden bewoonden het Medische rijk, dat grofweg op de plaats lag waar nu het zuidwesten van Irak ligt. 

In het boek Daniël staat een verhaal waarin de Perzische koning Darius een gebod uitvaardigt dat inhield dat de ingezetenen van het Medische rijk hun verzoeken alleen nog maar tot hem mochten richten. In de Nieuwe Bijbelvertaling luidt deze passage:

“Daarop richtten de rijksbestuurders en satrapen [bestuurders van provincies] zich tot de koning met een dringend verzoek: 'Koning Darius, leef in eeuwigheid! Alle rijksbestuurders van het koninkrijk, stadhouders en satrapen, raadsheren en gouverneurs, zijn van mening dat er een koninklijk besluit moet worden uitgevaardigd waarin wordt vastgelegd dat eenieder die de komende dertig dagen een verzoek tot een god of een mens richt in plaats van tot u, majesteit, in de leeuwenkuil zal worden geworpen. Welnu, majesteit, vaardig dat verbod uit en stel het op schrift, zodat het niet veranderd kan worden, zoals geen enkele wet van de Meden en de Perzen kan worden herroepen.' Hierop stelde koning Darius het verbod op schrift.”

Als gevolg van dit verbod werd Daniël in de leeuwenkuil geworpen. De leeuwen deden hem echter niets; hij kwam er ongedeerd weer uit.

Dit is niet de enige plaats in de Bijbel waarin de wetten van de Meden en de Perzen als onaantastbaar worden voorgesteld. In het boek Ester komt de volgende passage voor: “Laat de koning daarom, als het hem goeddunkt, een koninklijk besluit uitvaardigen dat schriftelijk als een wet van de Meden en de Perzen wordt vastgelegd, zodat het niet kan worden veranderd.”

Een wet van Meden en Perzen wordt soms voor de grap of bij vergissing verbasterd tot een wet van meten en persen.