Taalwetenschapper Sander Lestrade heeft een verklaring gevonden voor ‘de wet van Zipf’, een taalkundige wet van ruim een eeuw oud. Lestrade, die verbonden is aan de Radboud Universiteit, schrijft over zijn verklaring in het wetenschappelijke tijdschrift PLOS ONE

De wet van Zipf – genoemd naar zijn ontdekker, de Amerikaanse taalwetenschapper George Kingsley Zipf – beschrijft hoe de frequentie van een woord in natuurlijke taal afhankelijk is van zijn rangorde in een frequentietelling. Het meestvoorkomende woord komt twee keer zo vaak voor als het op een na meestvoorkomende woord, drie keer zo vaak als het woord daarna, en zo door tot aan het minstvoorkomende woord.

De wet is een van de grootste raadsels van de computationele taalkunde, en was tot nu toe nog nooit degelijk taalkundig onderbouwd, aldus Lestrade. Volgens hem ligt de verklaring in de interactie tussen de zinsbouw en regels (syntaxis) en de betekenis van woorden (semantiek) in een tekst. Hij licht dit verder toe op de website van de Radboud Universiteit.  

Vorige Volgende