Wie als peuter thuis Turks leert en vanaf de kleuterschool voornamelijk overstapt op het Nederlands, blijft invloed ondervinden van zijn 'thuistaal'. Vooral bij leesvaardigheid is het effect nadelig. Een onderzoeker van de Radboud Universiteit ontdekte dat dit voornamelijk komt door structurele verschillen tussen de talen.

Een van de verschillen tussen het Turks en het Nederlands heeft betrekking op de woordvolgorde. In het Turks geldt een lossere woordvolgorde dan in het Nederlands, maar wél de strikte regel dat nieuwe informatie in de zin vóór het werkwoord komt. Het Nederlands gaat hier flexibeler mee om: soms komt belangrijke informatie voorin, maar vaak ook achter in de zin. De spreker kan met zijn intonatie aangeven welke informatie belangrijk is. Bij het lezen ontbreekt deze steun van intonatie en zinsmelodie uiteraard, en daardoor is het leren lezen iets lastiger voor kinderen die thuis Turks spreken - aldus de onderzoeker, die overigens ook benadrukt dat de meeste personen uit de onderzoeksgroep heel goed Nederlands spreken. (Radboud Universiteit)

Vorige Volgende