Vertalingen of het origineel?

Twee vertaling

Wat doe je met boeken die in het Engels geschreven zijn? Lees je die het liefst in de oorspronkelijke taal of juist liever in vertaling? Laat het ons weten, en als je je antwoord wilt motiveren, dan zijn we daar altijd blij mee.

Deze poll is gesloten. De uitslag was als volgt:

het Engelse origineel(699 stemmen, 85%)

de Nederlandse vertaling(120 stemmen, 15%)

Wilt u een reactie plaatsen? Accepteer dan eerst onze cookies.

Reacties Er zijn 45 reacties

Gerjan van Oosten

Ik heb ik het verleden heel wat boeken uit het Engels vertaald. Vertalen is meer dan goed lopende zinnen gebruiken, vertalen is tevens een cultuurslag. Bij het ene boek is dat proces wat eenvoudiger dan bij het andere.

Gerrie Roozeboom

Ja, ik houd niet van vertalingen! Ik heb destijds o.a. een boek over Margaret Thatcher gelezen en als dit in het Nederlands vertaald was had ik veel humor moeten missen.
Humor kan niet vertaald worden.

Aukje

Ik heb er plezier in om Engels uit verschillende landen te lezen en lees daarom liever het origineel. Ik las in de reacties dat iemand Shakespeare liever in het Nederlands las. Dat heb ik in het verleden inderdaad ook gedaan, omdat het lastiger te lezen is, maar graag heb ik er dan het origineel naast. Als ik voor mijn man en vroeger voor mijn kinderen boeken in vertaling uitzocht, lette ik er op of de tekst in mijn oren natuurlijk klonk. Als ik het boek zelf al gelezen had, keek ik of ik vond dat de vertaling er recht aan deed. De ene keer vond ik een vertaling wel geslaagd, de andere keer niet.
Kennelijk is dialoog uit het Engels erg moeilijk om om te zetten naar het Nederlands, daar knap ik vaak af op de vertalingen. Ik denk dat de vertaler de vrijheid moet nemen om af te wijken van de oorspronkelijke tekst wanneer dat nodig is. Wanneer de vertaling het origineel te letterlijk volgt komt de tekst vaak geforceerd en onnatuurlijk over. Een vertaler moet dus zelf een goede schrijver zijn.

Lisa

Er zijn behoorlijk wat uitstekende vertalers uit het Engels in Nederland. Sinds ik zelf vertaal (niet uit het Engels), ben ik me bewust geworden van de nuances die je als gewone lezer mist, al beheers je de vreemde taal nog zo goed. Vertalers maken wellicht af en toe een foutje (zoals ieder mens), maar ik denk dat die foutjes geenszins opwegen tegen wat aan de lezer voorbijgaat wanneer die een vreemde taal leest. Zelf lees ik soms Engels, omdat ik het ritme en de klank van de taal prettig vind (fijn ter afwisseling), maar als ik een boek echt goed wil lezen (wil doorgronden) lees ik liever de Nederlandse vertaling, en geniet ik van de vondsten van de vertalers.

Jan Peeters

Ik ben zelf opgeleid als vertaler Engels, en als ik een boek in Nederlandse vertaling lees, vraag ik mij bij opvallende zinnen of woorden voortdurend af: Hoe zou dit in het Engels geklonken hebben? (Zo probeer ik ook op tv zowel het originele Engels als de Nederlandse ondertitels te volgen, uit empathie met de vertaler.) Ik moet “Oorlog en vrede” nog lezen. Hij staat klaar naast “War and Peace”, en ik denk dat ik vaak met mijn neus in beide zal zitten. Vertalen is een zwaar onderschat vak, zoals blijkt uit de vertalingen die op bedenkelijke tv-zenders en dito dvd-uitgaves op ons losgelaten worden. Mijn bewondering voor vertalers die een literaire knoert tot een goed einde brengen, is groot, maar ik heb toch altijd het gevoel dat ik iets zou kunnen missen. Fouten maken we allemaal.

Jan van Wezer

In principe het origineel, maar ik maak een onderscheid tussen Brits Engels en koloniaal Engels, in het bijzonder de Amerikaanse variant. Mijn waardering voor een taal hangt in hoge mate af van de uitspraak. Ik prefereer RP of een Educated Edinburgh Accent. De dialecten, en dus ook Amerikaans, Zuid-Afrikaans en Australisch Engels, vind ik een verschrikking. Als ik een Amerikaanse tekst lees wordt haast altijd na enkele zinnen, door woordgebruik en zekere grammaticale afwijkingen, duidelijk dat hier geen beschaafde Brit schrijft. De op zijn Amerikaans uitgesproken tekst resoneert dan eindeloos door mijn brein, ook na afloop van de lezing. Het is buitengewoon hinderlijk en leidt tot stress, en soms zelfs hoofdpijn. Ik lees daarom nooit Amerikaanse literatuur in de oorspronkelijke versie, maar in het Afrikaans, Duits, Frans, Portugees of Nederlands. Een enkele keer Maleis of Zweeds.  Wat ik maar te pakken krijg.
Ik lees ook liever geen Vlaamse boeken, omdat dan het Verkavelingsvlaamse accent door mijn hoofd dreunt. Of erger, het Antwerpse, van de stad waar ik naar het gymnasium ging. Om vergelijkbare redenen lees ik geen Braziliaanse of Waalse boeken, maar Portugese of Franse. Ook vind ik het Maleis van Malakka mooier dan dat van Indonesië, het Zweedse Zweeds mooier dan het Finse, het blanke Afrikaans mooier dan het Kleurling-Afrikaans en een beschaafde Oostenrijkse of Beiers getinte uitspraak mooier dan het Duits van boven de Weißwurstäquator. Gelukkig heb ik in de laatste vier gevallen geen last van ongewenste bijgeluiden.

Gé van Gasteren

Alweer een reactie van mij, noodzakelijk geworden doordat deze website bij het opnemen van reacties de rechte apostrof ' verandert in een gekrulde ’
De laatste zin van mijn vorige reactie was daardoor nogal verwarrend. Zo was het bedoeld:
Op de toets van de ' zou een ’ kunnen staan en i.p.v. de \ kan de ' komen, zodat je daarmee de enkele aanhalingstekens kunt maken – via die domme ‘smart quotes’ instelling die de schuld is van de hele chaos.

Fonger Boontjes

Ik lees boeken het liefst in de oorspronkelijke taal. Nu is dat bij de meeste talen niet mogelijk, dus ben ik op vertalingen aangewezen. Maar Frans, Duits en ook Engels kan ik lezen dus boeken in die talen die ik graag wil lezen, lees ik bij voorkeur in de originele versie.

Gé van Gasteren

De meeste mensen die hier reageren geven de voorkeur aan het Engels. Maar de meeste mensen die hier reageren zijn ook geïnteresseerd in taal/talen, dus dat resultaat was te verwachten.

Als de Nederlandse vertaling goed is, lees ik liever Nederlands. Maar dat weet je niet van tevoren, dus wanneer ik bij een nieuw boek moet kiezen, neem ik toch meestal het origineel. Tenzij ik weet dat het Engels nogal lastig is en ik geen zin heb om me “er doorheen te werken”. Zoals Shakepeare, bijvoorbeeld – die lees ik tien keer liever bij Jan Jonk dan in het origineel, eerlijk waar.

PS Mensen van Onze Taal: zien jullie in deze reacties ook wat ik zie, namelijk dat ook taalliefhebbers keer op keer ’n verkeerde apostrof gebruiken (‘), eenvoudig omdat het op moderne computers nog steeds enorm onhandig is om de juiste te typen? Kunnen jullie niet eens lobbyen bij Microsoft en Apple om een kleine wijziging aan te brengen in de standaard Nederlandse toetsenbord-layout? Op de toets van de ’ zou een ’ kunnen staan en i.p.v. de \ kan de ’ komen, zodat je daarmee de enkele aanhalingstekens kunt maken – via die domme ‘smart quotes’ instelling die de schuld is van de hele chaos.

jona mellema-verkaik

‘t Liefst in de oorspronkelijke taal, in mijn geval het Engels.  Dit is zoals de schrijver zich heeft uitgedrukt en zo wil ik ‘t tot me nemen.
Te vaak struikel ik over constructies in het Nederlands, waarvan ik al lezend al begrijp: dat heeft de schrijver zús geschreven en dat kan je in het Nederlands toch beter zó vertalen…. Ik ben dan van de aantekeningen in de kantlijn.
Helaas gaat die vlieger niet op voor Duits of Frans. Dat kost me te veel moeite. Wel vind ik ‘t leuk de teksten hardop te lezen en de taal te proeven (ik woon alleen, dus hinder daar niemand mee).

Door deze website te gebruiken accepteert u de cookies zoals beschreven in het cookiebeleid.

OK