Moeten filmpjes voor de kleinsten in onberispelijk Nederlands?

Op Facebook woedt een discussie over een konijn in een Ketnet-filmpje dat de sterke werkwoorden nog niet beheerst. Het konijn zegt ‘helpte’, ‘neemde’ en ‘geefde’. Is dat een leuke nabootsing van de taal die kleine kinderen spreken, of is het pedagogisch onverantwoord?

Deze poll is gesloten. De uitslag was als volgt:

geen probleem(211 stemmen, 15%)

pedagogisch onverantwoord(1204 stemmen, 85%)

Velden met een * zijn verplicht.

Reacties Er zijn 118 reacties

Peter Nieuwenhuijsen

Mij bekruipt opeens de gedachte dat deze filmpjes uit het Engels zijn “vertaald”. In het Engels is de ovt veel frequenter dan in het Nederlands. Vaak moet de Engelse ovt worden vertaald met een voltooid deelwoord, maar doet de “vertaler” dat niet, uit onkunde. Daar ben ik een fervent tegenstander van. Nederlands mag wel veranderen, maar liever niet door stupiditeit.

Boudewijn Waijers

@Ed Ploeg: ‘bofbips’ is natuurlijk geen ‘ubercorrecte’ vorm, maar een van de vele taalgrappen die je in de Donald Duck kunt vinden, net zoals bijvoorbeeld de vele woordspelingen in namen die je erin kunt vinden.
En de constructie “Echter was dat ...” is niet correct: het woord ‘echter’ moet je altijd kunnen weglaten, zo dat er een correcte zin overblijft. Correct ware geweest: “Echter, dat was ...”. Een tegenwoordig steeds vaker gemaakte fout…

Ed Ploeg

Ik kan mij nog herinneren dat ook Kleine Hiawatha van Disney en Klukkluk uit Pipo de Clown er ook wat van konden. Echter was dat natuurlijk bedoeld voor wat oudere kinderen die het onderscheid tussen fout en goed al konden maken en er zelf de humor van inzagen. Dit gaat om hele kleine kinderen die dat onderscheid niet kunnen maken.
Niet handig dus. In de Donald Duck van tegenwoordig spreekt Hiawatha beter Nederlands, alleen De redactie van het tijdschrift gaat nog wel eens “übercorrect” de fout in door te spreken van bofbips i.p.v. bofkont.

John Kamphuis

Lolly schrijfde ik altijd als “lollie”  😊

Richard van Egdom

Dat kinderen en konijntjes die ‘fout’ maken bewijst wel dat ze de structuur van de onvoltooid verleden tijd vormen, snappen. Overigens evolueren onregelmatige werkwoorden altijd richting regelmatigheid.

Paula Koster

Dit is verwerpelijk. Je leert de kinderen fouten aan die niet meer af te leren zijn. Het is toch al droevig gesteld met de taalvaardigheid van heel veel volwassen Nederlanders.

Leon van den Berg

Infantiel (dus met Harja Blok eens). Wij hebben hiervoor een spreekwoord:  Goed voorbeeld doet goed volgen. (=als je zelf op de goede manier handelt, nemen anderen dat vanzelf over). Je geeft dus het goede voorbeeld en dat volgen anderen. Gaat zeker ook op voor taal.

Harja Blok

Dat woordgebruik van dat konijn is meer infantiel dan pedagogisch onverantwoord. Mijn kleinzoon heeft als peuter een poosje gezegd: ‘ik liepte’ en ‘ik keekte’. Dat heeft zijn opa bijzonder verbaasd. Hij heeft dat nooit van een ander kunnen horen. In zijn breintje moeten de ongeschreven normen van sterke en zwakke vervoegingen door elkaar gelopen hebben; de bedoeling begreep hij overigens prima. Nogmaals: aandoenlijk en verbazingwekkend. Hoe bestaat het! Het duurde niet lang en toen werd het correct gezegd.

Jan

Het is onwaarschijnlijk hoe (ook minder taalvaardige) kinderen het basissysteem van de werkwoorden (qua persoon, getal, tijd) zonder enige duiding doorgronden. Bovendien zijn ze behoorlijk zelfbewust. 😉 Als je hen (impliciet) corrigeert door hun fout in een correcte versie te herhalen, dan kun je er donder op zeggen dat ze hun fout de volgende dag opnieuw maken. 
Door kleuters heel vaak het goede voorbeeld te laten horen en op het moment dat ze eraan toe zijn hun fouten ook (expliciet) te corrigeren, komt dat voor T1-sprekers wel goed. Voor T2-sprekers is dat, afhankelijk van het taalaanbod dat ze anders krijgen, minder evident. Terwijl Engelse en Franse kinderen ‘vanzelf’ de sterke werkwoorden in hun moedertaal juist hebben leren zeggen en schrijven, heb ik die indertijd van buiten moeten leren omdat ik thuis nu eenmaal geen Engels en Frans taalaanbod te horen kreeg.

Geen drama dus als dat konijntje ‘fouten’ maakt - vroeger zou men het beestje hebben laten stotteren… - maar te gortig moet het wellicht niet worden. Pedagogisch onverantwoord echter, is er m.i. toch wel over.

Betty Elkerbout

Dat kinderen fouten maken in de taal is niet erg, maar als volwassene moet je volwassen taal met hun spreken.  Daardoor leren ze en anders niet. Betty