Het verschil tussen ‘hen’ en ‘hun’ afschaffen?

Wat is het ook alweer? ‘Dat zal hun bezuren’, of ‘hen bezuren’? (Hun!) En irriteert het lawaai ‘hen’ of ‘hun’? (Hen!)

Het onderscheid tussen hen en hun is van oorsprong kunstmatig, en zelfs de meest taalgevoelige mensen hebben vaak moeite de goede vorm te kiezen in dit soort gevallen.

Bij andere vormen, zoals mij, jou, haar en ons. bestaat er maar één vorm: het zal ‘mij’ bezuren én het lawaai irriteert ‘mij’.

Wordt het, kortom, niet eens tijd het onderscheid tussen hun en hen af te schaffen? Bijvoorbeeld door in dit soort gevallen altijd te kiezen voor hen, en hun alleen te gebruiken als bezittelijk voornaamwoord: ‘Ik wens hen veel plezier met hun wereldreis.’

Deze poll is gesloten. De uitslag was als volgt:

Ja, schaf het onderscheid tussen ‘hen’ en ‘hun’ af!(839 stemmen, 50%)

Nee, houd het zoals het is.(847 stemmen, 50%)

Velden met een * zijn verplicht.

Reacties Er zijn 55 reacties

Henk

De standaard aanpassen aan de praktijk? Slecht idee. Het probleem is eerder dat de kwaliteit van het onderwijs hersteld moet worden. Die is al vanaf de nahossers een ondergeschoven kindje.

Wim Lavrijsen

De ernstig ondergewaardeerde taalkundige professor Piet Paardekooper zei het vijftig jaar geleden al: ‘Er is maar een hen, en die loopt in het kippenhok’. Hij heeft er zijn hele leven voor gestreden het kunstmatige onderscheid tussen hun en hen op te heffen. Een verloren wedstrijd tot nu toe, maar nog immer zeer gewenst.

Jan Bolder

In een taal moet je investeren! Uitleg zoals het Genootschap Onze Taal doet is uit- stekend. Als je tegen afschaffen ja tegen zegt dan krijgen we binnenkort nog meer. Niet doen dus. De Nederlandse taal is mij lief!

Henk Wolf

Ik weet niet precies wat ‘afschaffen’ hier betekent. Dat klinkt een beetje alsof iemand kan besluiten dat het prescriptieve regeltje niet langer geldt.

Het gebruiksadvies voor ‘hun’ en ‘hen’ op jullie eigen website houdt al een slag om de arm. Jullie horen bij een groepje zeer invloedrijke taaladviseurs. Als jullie besluiten je advies te handhaven, dan zullen veel anderen zich daarop beroepen. Maken jullie het strenger of geven jullie ruim baan aan de vrije variatie van ‘hun’ en ‘hen’, dan zullen anderen jullie vermoedelijk ook navolgen.

Het zou wel een beetje een raar advies worden als jullie ‘ik geef hun een cadeau’ nu fout gaan rekenen, terwijl de collega-adviseurs die vorm als de enig juiste of in elk geval als een juiste vorm beschouwen. Dan gaan jullie wel heel eigenmachtig tegen de gangbare adviezen en de schrijfpraktijk in. Ik ben bang dat dat jullie als taaladviseur wat ongeloofwaardig zou maken. Bovendien scheppen jullie dan een dilemma voor taalgebruikers in een heikele kwestie: volgens jullie zou ‘ik geef hun een cadeau’ dan fout zijn, volgens andere adviseurs zou ‘ik geef hen een cadeau’ fout zijn.

Maar meer vrijheid juich ik altijd toe. De schrijfpraktijk is al zodanig dat ‘doe maar wat’ of ‘gebruik gerust altijd ‘hen’ en bij het meewerkend voorwerp ook ‘hun’ en in informeel of gesproken Nederlands ook ‘hun’’ of iets wat daarop lijkt, best te verdedigen zou zijn.

Wagelijke taalnazi

Andersom zeg ik; we moeten het oude naamvallenstelsel weder invoeren; in den 50-en jaren kwam de overheid den laagopgeleiden bourgeois toe die zijne moedertaal niet eens competent beheerste en stond hem toe zijne eigen vulgaire variant te spreken.

Gewoon weer hup, hup drie geslachten, vier naamvallen en buiten dat moet het persoonlijke voornaamwoordenstelsel ook maar voller glorie hersteld worden.

Mijn plan is een nieuw voornaamwoordensysteem waar “hen” den mannelijken, onzijdigen, en meervoudigen datief zowel den mannelijken accusatief zal dienen. “haar” zal den vrouwelijken datief dienen zowel der bezittelijke vorm in den meervoud en vrouwelijk en “zij” zal den accusatief in der vrouwelijke en meervoudige vorm dienen waar “het” louter den accussatieve onzijdige vorm dient.

Uiteraard blijven in den nominatief alle vormen gewoon hoe zij nu zijn.

Wie doet er met mij mee om deze eeuwenlange verloedering der Nederlandse taal tegen te gaan en zij te herstellen tot harer voormalige glorie?

Twan

Het valt op dat sommigen slecht onderwijs noemen als oorzaak van het onjuist gebruiken van hen waar hun gewenst is en andersom. Maar m.i. heeft het ook en vooral te maken met de intelligentie van de leerlingen. Sommigen zullen het gewoon nooit begrijpen. Die blijven schrijven zoals ze praten.

Kees de Jong

Ik zou het onderscheid als volgt willen zien:
Hun alleen als bezittelijk voornaamwoord en hen in overige gevallen.
Hun uiteraard NOOIT als onderwerp.
Het is hun fiets en ik heb het (aan) hen gegeven.

Evert van Bunnik

Hen of hun: zal me worst zijn. Het is simpel op te lossen: I.p.v. hen of hun gebruiken we “ze”. Het irriteert ze, het zal ze bezuren!  En ik wens ze veel plezier op hun wereldreis!

S. Koreman

Doordat veel mensen de regels niet (meer) kennen, of juist kunnen toepassen ze maar meteen overboord gooien? Lijkt mij zoiets als buitenspelregels voetbal, die voor mij volstrekt onbegrijpelijk zijn, ook meteen te schrappen. Ik durf te betwijfelen of er dan beter wordt gevoetbald, of aantrekkelijker wordt om naar te kijken. De oorzaak ligt volgens mij eerder in de verschraling van onderwijs. Daar zou iets aan gedaan moeten worden. Het maakt immers niet uit hoe beroerd je de taal toepast, als de lezer maar begrijpt wat je bedoelde. Dat is belangrijker dan de juiste spelling en/of grammatica.

Christa

Ik verbaas me enorm over het heftige verzet tegen dit voorstel… volgens mij raken mensen vooral in de war bij ‘ik geef het hun’ vs ‘ik geef het aan hen’... is ‘ik geef het hen’ en ‘ik geef het aan hun’ zo’n vreselijke ramp? Lijkt mij niet… sterker nog: ik durf te wedden dat de meeste mensen die vóór handhaving van de regels zijn, deze fout ook weleens maken in het dagelijks taalgebruik.