Een vrouw op het werk: altijd ‘mevrouw’?

Op het werk maken mannen weleens opmerkingen over het uiterlijk of de kleding van vrouwen. Op Work in heels omschrijft Haydée De Loof hoe een mannelijke collega het niet helemaal eens kon zijn met “de lieftallige juffrouw”. Ongetwijfeld zijn dit soort opmerkingen aardig bedoeld, maar De Loof vindt ze ongewenst. Zij wil aangeduid worden als ‘mevrouw’. Wat vindt u?

Deze poll is gesloten. De uitslag was als volgt:

een vrouw op het werk is altijd ‘mevrouw’ (757 stemmen, 88%)

iets als ‘lieftallige juffrouw’ mag best (107 stemmen, 12%)

Velden met een * zijn verplicht.

Reacties Er zijn 37 reacties

Bert Brandsma

Cees, je begrijpt me verkeerd.

1) Mevrouw of Mejuffrouw drukken evenveel respect uit. Alleen kan ik niet aan de dame zien welk van beide het is. En als ik het toevallig weet, is het niet mijn zaak om dat aan de grote klok te hangen.

2) Respect is iets wat vrijelijk gegeven kan worden en door een beschaafd mens altijd gegeven wordt. Om respect vragen aan de andere kant is iets wat een beschaafd mens nooit doet. Dat heurt niet.

Als iemand mij niet respecteert zegt dat meer over hem dan over mij.

Ik vind dus niet dat je respect eerst moet verdienen, je zou het moeten krijgen, altijd. Maar je moet er niet om vragen. Dat is voor mij nu eenmaal een culturele code in de West-Europese samenleving.

En vragen om mevrouw (en dat geldt trouwens net zo hard voor mejuffrouw) genoemd te worden, is vragen om respect.

Wat betreft de poll: Ik zou beide keuzes met NEE willen beantwoorden.

‘Lieftallige juffrouw’is toch echt wel over het randje van denigrerendheid. Je zou nog kunnen argumenteren dat het een aanduiding met een knipoog is, die onderlinge verbondenheid tussen collega’s uitdrukt ten opzichte van de andere groep (klanten, concurrenten, leveranciers), maar…Nee.

Maar iemand altijd mevrouw noemen, dat kan ook niet. Zoals ook uit de onderstaande commentaren blijkt, stellen sommigen geen prijs op die titel. En bovendien geef je daarmee iemands huwelijkse staat prijs, terwijl ze die mogelijk zelf niet aan de grote klok wil hangen.

Kortom, het is interessant om er over te pollen, maar er is geen juist antwoord

Cees Noordanus

Bert Brandsma mist volgens mij simpel de essentie van de poll. Het gaat niet om het mevrouw of juffrouw. Hij vindt ook dat je ‘mevrouw’ moet verdienen. Dat is nou net wat er tegenwoordig mis is in onze samenleving, een steeds grotere groep vindt dat je eerst iets moet verdienen voor je respect krijgt. Fatsoen en respect begint bij jezelf.

Bert Brandsma

Het is simpel. Een mevrouw is getrouwd, een (me)juffouw niet.

En aangezien de huwelijkse staat van een collega in de hedendaagse samenleving absoluut irrelevant is (wel, tenzij je amoureuze gevoelens hebt richting die collega), onbeschoft om te vragen en aanmatigend om aan te nemen, zijn er maar twee mogelijkheden:

We verzinnen een nieuw woord (in schrijftaal is dat er al: ‘Mw’) of we houden op gevoelig te zijn mbt tot ‘mevrouw’ of ‘mejuffrouw’: er is simpelweg geen juiste universele keuze.

Merk op dat ‘mevrouw’en ‘mejuffrouw’ of ‘meneer’ al aanspreektitels zijn die respect uitdrukken. Het is daarom niet beleefd om jezelf zo te noemen: Je kunt een ander nu eenmaal geen respect voor jezelf opleggen (Je mag het wel verwachten, maar opleggen is een stap te ver). Je bent Jansen, of Jan, of Jan Jansen, maar nooit ‘meneer Jansen’. Dan ontmasker je jezelf als een boer, maar een zonder klompen.

De Loof mag dan prijs stellen op ‘mevrouw’, maar of het correct is, is een eerste kwestie (maar alleen zij is goed geplaatst om die te beantwoorden, speculatie doorover door mij of anderen is ongepast) en zij mag er zeker niet om vragen.

‘Haydée De Loof’ is de standaard. ‘Mevrouw’ krijgt ze als ze het verdient, maar dat zal voorlopig nog niet het geval zijn want, erom vragen levert al behoorlijk wat minpuntjes op.

Cees Noordanus

Draai het eens om, zou je bijvoorbeeld “die aardige oude man van de administratie"of “dat jonge knulletje van de verkoop” willen zijn?

Kees van Reenen

Ik weet niet wat voor argumenten de opvallend weinige andere “iets als”-stemmers hebben, maar een overweging voor mij is dat het het werk minder kil-zakelijk maakt.

Lydie van der Graaff

Ik ben met Niek Edeling benieuwd naar de argumenten van ‘de 12%’. Hoe professioneel kunnen die zijn?

Erik Dams

Collega of collegaatje? Het woord ‘verkleinwoord’ zegt precies wat het doet: iemand verkleinen. Een ander voorbeeld: “Dat Leterme me ‘Vervotje’ noemde, vond ik erg ongepast”, zegt Inge Vervotte, oud-CD&V-minister en gedelegeerd bestuurder van Emmaüs: http://www.demorgen.be/politiek/-dat-leterme-me-vervotje-noemde-vond-ik-erg-ongepast-b87350cd/

C.J.Teekman

“Lieftallige mevrouw” valt voor mijn gevoel in dezelfde categorie als “mevrouwtje” en komt op mij neerbuigend over. Niet aan te bevelen dus.

P.J. de Vries (Pieter)

Wat is uw reactie op: lieftallige mevrouw?

ChrisH

Is er ook een mogelijkheid die tussen de 2 uitersten in? Dus niet het formele en afstandelijke ‘mevrouw’ maar ook niet het denigrerende ‘lieftallige juffrouw’.
In een wat informelere sfeer kan iemands [m/v] gebruikt worden en al het wat formeler moet kan het ‘gewoon’ mevrouw of juffrouw zijn. Als je één van die 2 gebruikt moet je ook formeel onderscheid maken tussen iemand’s burgelijke staat maar dat is zó oubollig.