Ik hoor steeds vaker meervoud van woorden die op een e eindigen: dat men er een s achter plakt.
Wat vind jij daarvan?  Voorbeeld:  gemeente, gemeentes.  akte, aktes.  Ik hoorde zelfs: kopie, kopies. “maak jij even een paar kopies van die bladzijde?”:)

Omael - 07 mei 2012 06:37 PM

  Ik hoor steeds vaker meervoud van woorden die op een e eindigen: dat men er een s achter plakt.
Wat vind jij daarvan?  Voorbeeld:  gemeente, gemeentes.  akte, aktes.  Ik hoorde zelfs: kopie, kopies. “maak jij even een paar kopies van die bladzijde?”:)

Er zijn meervouden op -en en op -es, en best vaak kan het allebei. Kopies ken ik al uit mijn jeugd (zei opa), toen nog met c. Er worden ook fouten mee gemaakt, zolang als ik het meemaak al, en ik heb niet de indruk dat het s-gebruik voor meervoud in zijn algemeenheid toeneemt.

Of dit steeds vaker voorkomt weet ik niet. Volgens mij worden meervouden als ziektes en gemeentes bij woorden op -te al decennialang gebezigd, en volgens mij is zulks een proces dat al veel langer aan de gang is: ongetwijfeld oorspronkelijke meervoudsvormen van woorden op -ie, zoals provinciën, inundatiën en academiën doen zelfs (enigszins) archaïsch aan.

Ook ik vind ‘kopies’ i.p.v. ‘kopieën’ niet vreemd klinken, dus ik zal het wel vaker gehoord hebben; ik vind het zo op schrift wel vreemd staan, dus in geschreven vorm zal ik het niet vaak tegen zijn gekomen.

Bij woorden op -te kan de opkomst van het meervoud op -s, ten nadele van dat op -n, misschien ook te maken hebben met dat we de slot-n voor een zogeheten sjwa doorgaans niet meer uitspreken (‘drinken’ en ‘huizen’ klinken doorgaans als ‘drinke’ en ‘huize’ (met de ‘e’ van het lidwoord ‘de’). ‘Ziekte’ en ‘ziekten’ zullen in gangbaar Nederlands dan doorgaans hetzelfde klinken; het meervoud ‘ziektes’ biedt dan in gesproken taal een duidelijker contrast met het enkelvoud. Ik heb het idee dat zoiets ook vaak gebeurd met vrouwelijke woorden op -e die een mannelijke tegenhanger zonder -e hebben, zoals ‘echtgenote’ en ‘studente’; alsof men met een meervoudsvorm als ‘echtgenotes’ en ‘studentes’ wil benadrukken dat het om vrouwelijke echtgenoten en studenten gaat, hoewel de meervouden ‘echtgenoten’ en ‘studenten’ ook voor de vrouwelijke vormen gelden (en in verreweg de meeste gevallen ook volstaan).

Heeft weer wat met dikdoenerij of dweperij te maken, kies maar:
Leraars/Leraren, Lectors/Lectoren, Professors/Professoren, enz.
De keuze ligt enkel bij jezelf.